17 mart 2022
Bana bir parmak kırmızı rom daha ver, Edith. Bir de barın ucunda tek başına oturan şu genç adama dök, benden. Sırtı bize dönük. Gömleği ne kadar beyaz ve ne kadar siyah ıslak saçları. Karşısındaki denizin yüzeyi ne kadar ışıltılı ve gökyüzünün maviliği ne kadar sarhoş edici.
Ben oyum ama o ben değil. Ben geri dönmeyi düşünüyorum, o bırakıp gitmeyi.
Perdeleri uçuran bu rüzgârın taşıdığı kokular beni çıldırtacak.
Döndür şu doksanlık Compay Segundo’nun kasvet verici diskini bir daha, Edith ve bana bir parmak kırmızı rom daha ver.
“Alto Cedro’dan Marcane’ye gidiyorum
Ondan sonra da Cueto’dan ver elini Mayari
Sana olan aşkımı
İnkâr edemem
Ağzım sulanıyor
Kendimi tutamıyorum
Juanika, Chan Chan’la
Kumsalda kum eşelerken
Nasıl da tiriyordu poposu
Azıverdi Chan Chan!”
Ver şu uzaktan kumandayı Edith. Bir rom daha koy bardağıma. Bir daha, bir daha dönsün bu kasvetli şarkı. Nasıl olsa bizden başka kimse yok barında ve dışarıda sıcaklık gölgede 40 derece.
Tembel sinek vızıltıları arasında yavaş yavaş Akdeniz’e inerken güneş, farkında mısın, nasıl da rüzgâr doluyor beyaz gömleği ve siyah saçları. Burnundan deniz suyu damlıyor. Ne düşündüğünü biliyorum. Aklı gemiye benzeyen o binanın birinci katındaki apartman dairesinde ölüm döşeğinde yatan o karı koca ihtiyarlarda. Kadın uzun loş koridorun sağındaki odada yatıyor, adam solunda. Duvarlara tutuna tutuna tuvalete gidiyorlar. Eğer tesadüfen karşılaşırlarsa birbirlerine selam vermiyorlar. Yıllardır birbirleriyle konuşmadılar ve konuşmadan ölecekler.
Neden? Nedenini ne o biliyor ne de ben.
“Patikadan kuru şekerkamışı yapraklarını
Temizle de
Yürüyüp şuradaki kütüğe
Oturuvereyim
Alto Cedro’dan Marcane’ye gidiyorum
Ondan sonra da Cueto’dan ver elini Mayari”
Bir rom daha, Edith. Bir de rahmetlinin içtiği filtresiz Players sigaralardan ve bir kutu kibrit. Yanından geçerken saçlarını okşamayı deneyeceğim. Ben oyum ama o ben değil.
Kuzeyde denizden gelenleri karşılayan bu sıradağlar, ilkbaharda şimşirlerin kokusu, Medoş lalesi, gelincik ve papatya, harnıp ve zeytin ağaçları, keklikler ve kırlangıçlar, zehirli batsali yılanların kuru toprakta bıraktığı izler, ıssız kumsallar ve sessizlik. Ve selvi ağaçlarının akşamüstü bahçede uzayan gölgeleri. Bütün bunları hem ben kaybedeceğim hem de o.
Ben nasıl geri dönebileceğimi düşünürken o kaçma planları yapıyor.
Antalya 6 Saat Önce
Kafamda kelebekler uçuşuyor. Müzik kalbime titreşim veriyor. Doldur saki. Ben kimim, O kim. Dünya nedir? Bir hologram evrende sadece görüntüyüz. İkimiz de aynı muzik plağının iki farkli yüzüyüz. Kelimeler zihnimi y ü k l ü y o r ...
Ege’de Bir Sahil Kasabası 3 Saat Önce
Ege’nin bu sıcak günlerinde, sabah gazetede bu yazıyı gördüğüm andaki sevincimi anlatamam. Günüm gün oldu. Sanki birden ortalık serinledi, ki yazıda da gölgede 40 derece olan bir sıcaklık var :) Benim için, Metin Bey’in şaheser yazılarından birisidir. Geçmişte de kaç kere okuduğumu hatırlamıyorum. Bu yazıdan sonra Compay Segundo’nun “Chan Chan” şarkısı müzik listemin vazgeçilmezi oldu ve kendime de bir şimşir tarak sipariş etmiştim :) Metin Bey, iyi ki vardınız, iyi ki yazdınız, minnettarım… Edith, bana da bir rom ver, bir parmaktan fazla olsun…
Ege’de Bir Sahil Kasabası 3 Saat Önce
Yazının ilk yayınlandığı zamanki yorumlara da baktım ve buraya birkaç tanesini yazmak istiyorum. Sn. Valentin Denisenko:” Yazılarınızı biriktirip biriktirip topluca okuyorum. Çok hoşuma gidiyor . Bir yazınızda dediğiniz gibi sıkıcı da değilsiniz kendinizi tekrara da düşürmüyorsunuz ! Belki de budur çekici olan ve insanı okumaktan alı koyamayan..” Sn. Yavuz :” Üstü açık amerikanla Akdeniz kıyılarında dolaşıyoruz bütün yaz boyunca. Yanımda gözümüz birbirimizden başka bir şeyi görmeyen güzel sevgilim var. Canımı hiç sıkmıyor... Hayal bu ya.” Sn.Arif :” Insan gitse de bir şekilde geri dönüyor. Elinde anılar kalıyor. Onları okumak da büyük bir zevk, yazmak size çok yakışıyor.” Sn. Derya Akmaz :” Yazı beni nedense Casablanca filmine götürdü.Derinlikli ve yine güzel betimlelerle örülmüş bir yazı.” Buraya yazdığım ve yazmadığım diğer yorumları da okumak çok keyifliydi. Teşekkürler tüm yorumculara.
Ege’de Bir Sahil Kasabası 2 Saat Önce
Tabii şunu da yazmasam olmaz: Metin Bey’in her yazısı bir şaheserdir. Bazen; bazıları biraz daha fazla kalbime dokunuyor.