İnce belli, sarı siyah bir arı vızıldayarak mutfak kapısından içeri girdi.
Şu anda başımın etrafında dönüyor. O kadar yakından ki kanat-larının hareket ettirdiği havayı yanaklarımda ve saçlarımda his-sediyorum. Kıpırdamıyorum. Bana bir şey yapmayacağını bili-yorum. Neden burada olduğunu da.
O bir çamur arısı. Evde, yumurtalarını içine doğurmak için ça-murdan yuva yapacağı bir yer arıyor.
Nedense bu arılar benim evi çok seviyor. Yaz boyunca evde vı-zıltılarını duyuyorum. Birçok yerde de tesadüfen yuvalarını bu-luyorum. Kitaplıktaki kitapların kapağında, üst kata çıkan mer-diven duvarına asılı eski aynada, açılmayan panjurlara yapı-şık…
Onlara ilişmeyeceğimi bir şekilde biliyorlar sanki. Ama hangi şekilde?
Bu tür bilgileri nesilden nesile veya cinsten cinse aktaran, bil-mediğimiz biyolojik bir mekanizma mı var? Kim bilir.
Bir eşekarısı türü olan çamur arısının bilimsel adı Sceliphron caementarium’dur. Caementarium Latince bir kelimedir bu ve duvarcı, taş duvar örücü anlamına gelir.
Eşekarısı bu ismi yumurtalarını yerleştirmek için çamur topla-yarak silindir şeklinde petekler yaptığı için aldı. Piyade tüfeği-nin boş kovanını düşünün ve bunlardan beş, altı, yedi tanesini birbirine yapışık vaziyette üst üste hayal edin.
Ana arı yumurtadan çıkan yavruların beslenmesi için örümcek ve başka ufak böcekler tutup onları zehriyle felç eder ve canlı olarak kovana yerleştirir. Her kovana beş ile on altı arasında örümcek koyar. Yumurtalarını bunların üzerine doğurur. Son iş olarak, deliği çamurla sıkı sıkıya örüp kapatır.
Yavrular yumurtadan çıktıktan sonra analarının onlar için hazır-ladığı bu taze gıda ile beslenip olgunlaşırlar. Çamuru delip gü-nışığına çıkarlar.
Anne arı çoktan gitmiştir. Onu hiç görmezler. Buna rağmen onun bildiği her şeyi bilerek dünyaya gelirler. Çamurdan kovan yapmayı, örümcek yakalayıp içine koymayı ve yumurtalarını bunların üzerine doğurmayı ve kim bilir başka neleri...
Benim evin kovan yapmak için güvenli bir yer olduğunu bile bi-liyor olabilirler.
Mucize mi arıyordunuz. İşte size mucize.
Yüzlerce türü olan, dünyanın hemen hemen her yerinde görüle-bilen ve çiçeklerden beslenen çamur arısı munis bir yaratıktır. Yuvası tehdit edilmezse sokmaz.
On iki sene önce idi. Kız arkadaşımla tatil için Ozanköy’e gel-miştik. Pencereleri aça aça üst kata çıkıyordum. Yatak odasının dağa bakan penceresini açmamla vızıldayarak birkaç arının ağ-zımın içine dolması bir oldu. Dudaklarımdan soktular. Alt du-dağım anında şişti.
Çamur arıları uzun zamandan beri adada olmadığım için açıl-mayan pencere ile panjur arasına yuva yapmışlardı. Pencerenin birdenbire açılması hoşlarına gitmedi.
Pencereyi kapattım ve bir daha açmadım.
“Çok seksi oldun,” dedi kız arkadaşım.
Fazla endişeye kapılmadım çünkü bir arı tarafından ilk sokulu-şum değildi. Sızı uzun sürmez geçerdi.
Üstelik seksi olmuştum!
29 May 2021
Eski Şile 2 Ay Önce
Arılarımız vardı, bir gün dayım ve yengem bal çıkarmaya beni de götürdüler. Dayım maskesiz bal çıkarıyordu kovanlardan. Errafımız arılarla doluydu. " Korkma' dedi dayım, " Arılar sahiplerini tanır".
Ruh ikizi 2 Ay Önce
Keşke yaşasaydı da bir şaka yorumu yapsaydık, son cümlelerine. Ruhu şad olsun.
Ege’de Bir Sahil Kasabası 2 Ay Önce
Metin Bey, çamur arısının hayatını yönetmedeki ustalığına, dünyaya yeni gelen yavrularının her şeyi bilerek hareket etmesine hayran bir şekilde yazıyı okurken, yazının sonuna geldiğimde ise gecenin bu saatinde yüzüme kocaman bir gülümseme yayıldı. :) Bu gülümseme için çok teşekkür ederim. Metin Bey, ben arı olsam ben de sizin evi seçerdim. Ve arı soktuktan sonraki, endişeye kapilmama, sinirlenmeme ve bu kadar doğal karşılamayı da ancak siz ve sizin gibi birkaç insan yapabilirdi sanırım.
Ege’de Bir Sahil Kasabası 2 Ay Önce
Metin Bey, çok ilginç bir şey oldu. Geçenlerde Tarkovski’nin “derine indikçe görüntü bulanıklaşır” sözünü okudum ama bu söze de katılmadım. Ben mi yanlış düşünüyorum diye kendimi sorgularken, bu konudan tamamen farklı olan bir konuda bir sözünüz aklıma geldi ve o sözü bu röportajda okumuş olduğumu düşünerek https://turkrus.com/65531-metin-munir-oyle-gorunmesek-de-huruz-xh.aspx sayfasını açtım. Ve okurken ne göreyim, işte size bir mucize! Orada size Tarkovski’nin bu sözü soruluyordu ve siz, Tarkovski’ye katılmadığınızı söylüyor ve adeta benim aklımdan geçen “derinlere indikçe görüntü berraklaşır” diyordunuz. Benim zihnimden yazının bu bölümü tamamen uçup gitmiş. Ben başka bir şey için gelmiştim ama karşıma düşündüğüm sorunun cevabı çıktı ve o cevabı okuyunca çok ama çok mutlu oldum. Kendimin sorgulamaktan da vazgeçtim. Çok teşekkür ederim Metin Bey, çok teşekkür ederim. Hâlâ hayatımı aydınlatmaya ve beni gülümsetmeye devam ediyorsunuz. Minnettarım…
Espasito 2 Ay Önce
Diyalog, sayfayı değiştirdiğinde seviniyorum; çünkü onu benzersiz yazılarıyla yaşatmaya devam ediyorlar. Ama siz muhteşem okurlarının burada yorum yazmaya devam etmesi beni inanılmaz mutlu ediyor. Sizler de benim gibi onu unutamıyor ve dizinin dibinden ayrılamıyorsunuz. Sadece burada iken -sayenizde- kendimi yalnız hissetmiyorum. Binlerce kez teşekkürlerimle...
Ruh ikizi @Espadito 2 Ay Önce
Sevgili Espasito, Ünlü bir söz vardır: “İnsanlar kiye ayrılırlar: Mezara girenler ve ansiklopedilere girenler.” Sayın MM. hem ansiklopedilere girdi hem de kalplere.. Bilge insanlar, unutulmazlar. O’nu seven, vefa gösteren herkese saygı sevgiler.
Ege’de Bir Sahil Kasabası 2 Ay Önce
Metin Bey, yazılarıyla hayatıma çok dokundu. O yazılar benim için eşsiz bir lezzet ve bilgi kaynağıydı. Ona minnet doluyum. Yaşadığım sürece ve sağlıklı olduğum sürece unutmam mümkün değil. Daha önce de yazmıştım bir kere daha yazmak istiyorum, Metin Bey’in yakınlarından biz okurlar ile iletişimde olan sadece siz varsınız sevgili Espasito. Siz de iyi ki varsınız. Benden de buraya yazan tüm okurlarına ve size, çok ama çok teşekkürler…
Yaz 2 Ay Önce
Sevgili MM, senin seksi olman için dudaklarının şiş olmasına gerek yok ki. Bilgili, kültürlü, kibar, yardımsever, etrafına ışık saçan sen seksi olmayacaksın da kim olacak.
Faruk Ercan 2 Ay Önce
Yazının mozartı ruhun şad olsun.
…..(Dionysos) 1 Ay Önce
Göz bebeğimiz Metin Beyimiz, hiç unutmuyoruz, hep buradayız, ışığınla aydınlanmaya devam ediyoruz, çok özledik.