Bazen hava bulutludur ama bulutları parça parça görmezsiniz de gökyüzü sanki boydan boya bulut rengi ile boyanmıştır. Kurşuni beyaz.
Güneş bu tablonun arkasında kayıptır. Işıkları yakarsınız. Yağmurun duvarlara, camlara çarptığını, çoğalmasını, azalmasını, susmasını, yeniden başlamasını duyarsınız.
Yollar tenha.
Dağ yolları kardan kapanmış.
Zamansız soğuk.
Arkadaşımdan dönerken içecek bir şey almak için yol kenarındaki markette duruyorum. Lambaları kapatılmış olduğu için içerisi yarı karanlık. Bir şişe su alıyorum ve bir torbayaYafa portakalı dolduruyorum.
Cam bir duvarın arkasında duran kadına ödeme yaparken bir sesin ona “Bütün bunlar senin yüzünden oldu,” dediğini duyuyorum.
Konuşmadan önce farkına varmadığım, loşluklarda oturan, yaşı belirsiz bir adam var.
“Benim tek kabahatim sadece kendimi düşünmemek,” diyor kadın, başını çevirmeden, paramın üstünü sayarken.
“Ne olacağı belli olmaz,” diyor adam.
Raflarda bir şeyler bakar gibi oyalanıp konuşmanın gerisini dinlemek istiyorum, ama dışarıdan iki kişinin özeline sarkmaya çekiniyorum. Kapıya yürüyorum.
Her birimiz birer hikâyeyiz.
Hayatımız karakterlerle, olaylarla dolu. Girenler ve çıkanlar, uzaklaşanlar ve yaklaşanlar, var olanlar ve yok olanlar.
Kalabalığın yavaş yavaş incelmesi, hikâyemizin tenhalaşması.
Geçen gün Andız telefonda bir arkadaşının ona “Hepimiz mayın döşenmiş bir tarlada yürüyoruz, kim ne zaman birine basacak belli değil,” dediğini söyledi.
Hepimizden kasıt bizim yaştakilerdi ama mayın tarlasında yürümeyen mi var? Bir mayın tarlasında dünyaya gelmedik mi?
Kâinatın kendisi bir mayın tarlası değil mi?
On Sekizinci Yüzyıl’ın ortalarına kadar dünyanın yaşının altı bin yıldan küçük olduğuna inanılıyordu. On Dokuzuncu Yüzyıl’ın sonlarında yeryüzünün 90 milyon yaşında olduğuna dair bilimsel kanaat oluştu. On beş yirmi yıl sonra, kayaların yaşını tayin etmek üzere yapılan deneylerin sonuçlarına bakılarak yeni bir rakama ulaşıldı: 1,6 milyar yıl.
Yıl 1950 olduğunda dünyanın yaşının 4,5 milyar yıl olduğunda karar kılındı. Bugün üzerinde anlaşılan tarih 4,6 milyar yıldır.
Buna “Derin Zaman,” deniyor.
İleriye baktığımızda dünyanın geleceğinin belirsiz olduğunu görüyoruz. Sonumuzu getirmek üzere pusuda yatan, süpernova patlamalarından üzerimize gelen serseri yıldız parçalarına kadar birçok tehlike var.
Bunların içinde en kesin olan, hayatımızı borçlu olduğumuz güneşin geçireceği değişimdir.
Beş milyar yıl sonra güneş şimdi olduğunun yüz misli olarak “kırmızı dev yıldız” sınıfına girecek ve gezegenimizi yutacak. Ama bu olasılık sizi korkutmasın. Ondan bir milyar yıl önce güneşin ısısı dünyanın yüzeyini eritecek kadar artmış olacak.
Elveda hayat.
Aklımızın kavramaya muktedir olmadığı bu Derin Zaman içinde hikâyelerimizin anlamı ve değeri nedir?
Uğraştığımız şeyler uğraşmaya değer mi?
Değer verdiğimiz, inandığımız şeyler doğru mu?
Büyük bir armağan olan kısa yıllarımızı doğru harcıyor muyuz?
***
Kesin olarak inandığım tek şey hiçbir şeyin kesin olmadığına dair olan inancımdır.
Ferit Ertunç 6 Gün Önce
O halde... Yorum yok.
Ege’de Bir Sahil Kasabası 5 Gün Önce
Yazının ilk yayınlandığı tarih 3 Nisan 2021 ve 3.4 B okunma sayısına ulaşmış. Yine harika ve derinlikli bir yazı yazmışsınız Metin Bey. İlk yayınlandığı zaman yorum yazan Mehmet Tanrıkut isimli okuyucunun yorumunun bir bölümü şöyle:”Üslup akıcı, sürükleyici olunca, sıkılmadan okurken yeni bir şeyler öğrendiğimi de fark ediyor ve bitmesin diye dua ediyorum.” Bize, “bitmesin” diye dua ettiğimiz yazılar yazdınız Metin Bey. Bir kere daha minnettarım… Yorumunuz için, size de teşekkürler Mehmet Tanrıkut Bey.
Ege’de Bir Sahil Kasabası 5 Gün Önce
Yazı çok etkileyici ve düşündürücü. “Her birimiz bir hikâyeyiz.” “Kalabalığın yavaş yavaş incelmesi, hikâyemizin tenhalaşması.” “Elveda hayat.” Aklımızın kavramaya muktedir olmadığı bu Derin Zaman içinde hikâyelerimizin anlamı ve değeri nedir?“ Evet, “Hikâyelerimizin anlamı ve değeri nedir?” Biliyorum, cevap bulamasam da yine düşüneceğim ve size teşekkür edeceğim Metin Bey.
Ruh ikizi 4 Gün Önce
Sayın MM, Umarım bir yerlerden hâlâ olanları izliyorsunuzdur. İnancına güvenip, kendisi gibi inanmayanlara yapılan zulümlere ne demeli? Sayın Andız da yorumları okuyor mu acaba?
Antalya 4 Gün Önce
Milyarlarca yıl öncesinde yaşanan evrene ait oluşumları anlamak oldukça zor geliyor. Geçmişi bilme, anlama veya hayal etme kapasitesine sahip olmamız fikri beni her zaman çok heyecanlandırdı. Bunu gerçekten ilham verici, ufuk açıcı ve dokunaklı buluyorum. Selamlar
Ege’de Bir Sahil Kasabası 4 Gün Önce
Sn. Ruh İkizi Andız Bey maalesef hayatta değil. Metin Bey’in, yetmiş yıllık arkadaşı Andız Bey’in ölümünden sonra yazdığı yazının linkini bırakıyorum, belki okumak istersiniz. Hüzünlü ama çok da güzel bir yazı. Ölümüne çok üzüldüğü arkadaşının ardından, kısa sayılabilecek bir zaman diliminden sonra, Metin Bey de aramızdan ayrıldı. Ve yazının atındaki yorumları okursanız, orada kendi isminizi de göreceksiniz. https://www.diyaloggazetesi.com/amp/iyilesmedim-ama-daha-iyiyim-makale,11354.html
Ege’de Bir Sahil Kasabası 4 Gün Önce
Biraz önce Sn. Ruh Ikizi’nin yorumuna linkini bıraktığım yazısında Metin Bey, yetmiş yıllık arkadaşı Andız için şöyle yazmış : “Andız’ın hâlâ tam kavrayamadığım, düzeltilmesi gereken bir hata imiş gibi duran ölümü.” İşte, Metin Bey’in ölümünün ardından aradığım cümleyi yine Metin Bey’de buldum. Hep, ‘bu ölüm çok erkendi, olmamalıydı’ diye düşündüm durdum. Ama en güzel söylenecek cümle buymuş: “Düzeltilmesi gereken, bir hata imiş gibi duran ölümü.” Evet Metin Bey, sanki sizin ölümünüzde bir hataydı, yanlışlıkla olmuştu ve düzeltilmesi gerekiyordu. Aradığım cümleyi bana yine siz verdiniz, çok teşekkür ederim.
Ruh ikizi 4 Gün Önce
Sayın Ege’de Bir Sahil Kasabası, Yorumu yazdıktan sonra ben de hatırladım. Çok üzücü tabii. Eşi Hanımefendi de Meryem Hanım’dı. Sayın MM çiftten Çekistek tarifi almış ve bizimle paylaşmıştı. Nurlarda uyusunlar. Size de çok teşekkürler.