Dünyamız kritik bir süreçten geçiyor…
İsrail-Gazze savaşının ardından ABD-İran savaşı on binlerce can kaybına ve ağır ekonomik zararlara yol açtı…
Bu savaşların daha ne kadar süreceğini kestirmek de zordur…
Ancak; bunun dışında dikkatlerden kaçmaması gereken önemli olaylara tanık oluyoruz…
Siber saldırılarla bankaların çökertilmesi, yolcu uçaklarına yönelik bomba ihbarları, gençlerin Avrupa kentlerindeki eylemleri herkesi düşündürmelidir…
Güvenlik endişesinin başladığı yerde huzur arayamaz, geleceğe güvenle bakamazsınız…
O nedenle her şeyden önce toplumun ve ülke kaynaklarının güvenliğini sağlamalısınız…
Bölgemizde yaşanan olaylardan dersler çıkarmanın tam zamanıdır…
Özellikle de Kıbrıs’taki iki toplumun siyasi liderliğine bu süreçte büyük görevler düşüyor…
Karşılıklı güveni artıracak adımların atılması konusunda cesur kararların alınması son derece önemlidir…
Bir köyün muhtarı tehdit ediyor diye yeni kapıların açılması şarta bağlanamaz…
Adanın uygun yerlerinde bir veya iki kapının daha açılması bile geleceğe yönelik umutların güçlenmesine yardımcı olabilir…
Uzun zamandan beri yeni kapı açılmasını zorlayan taraf Kıbrıs Türk tarafıdır…
Metehan’da üçüncü kapıyı açtıktan sonra aynı adımın güneyde de atılması için yıllarca bekletildiğimizi kimse görmezden gelemez…
Hal böyle iken bugünkü liderler görüşmesinde ‘baskıların’ değil, aklın öne çıkması ve iki toplumun yakınlaşmasına ciddi katkılar sağlayacak olan yeni geçiş noktalarının açılması beklentimizdir…
Kıbrıslı Türklerin lideri Tufan Erhürman’ın önerdiği gibi, siyasilerin, iş insanlarının zaman zaman ortak etkinliklerde buluşmaları, her iki toplumun kalıcı bir çözüme yönelik beklentilerini güçlendirmek açısından önemlidir…
Ama her şeyden daha önemli olan, iki toplumun karşılıklı saygı ve anlayış kurallarına uymasıdır…
Düşmanlık tohumlarıyla bu adayı çözüme kavuşturmak ve halkları mutlu etmek mümkün değildir…
Yarım asrı aşkın bir süre çatışmasız bir ortamda yaşadığımızı da unutmamalıyız…
Kalıcı bir çözüm yerine ‘hesaplaşma’ hatta ‘çatışma’ hesapları yapanların önünü kesecek önlemlerin alınması her şeyden daha önemlidir…
Siyasi liderliğin yanı sıra güneydeki kilisenin, insanları çatışmaya sürükleyecek cesaretlendirmelerden vazgeçmesi için de Avrupa’ya ciddi görevler düşüyor…
Bu konuda Kıbrıslı Türklerle konuşmalarına gerek yoktur…
Sağduyu sahibi Kıbrıslı Rumlarla konuşarak, perde gerisindeki dürtüleri öğrenebilirler…
Kıbrıslı Türkler olarak bizler bu ülkede 52 yıl öncesine dönmek istemiyoruz…
Çocuklarımızın geleceği için güvenli bir anlaşmanın gerçekleşmesinden yanayız…
Ancak bunun için ‘daha çok yakınlaşma’ önlemine ihtiyaç vardır…
Liderler, BM huzurunda bu yönde karar üretirse umutlar yeşerebilir…
Unutulmasın; düşmanlık insanı ve toplumları ayrıştıran, kutuplaştıran ve yıpratan yıkıcı bir duygudur…
‘İşgalci lider’ ifadesi de bir nevi düşmanlık ve nefret dilidir…
Düşmanlık dili gerilime, şiddete yol açtığı gibi ortak yaşamı zorlaştırır…
İyi haftalar…
Yakup 5 Saat Önce
Mevcut KKTC iktidarı ile Sayın KKTC Dış işleri bakanının Açıklaması ile Güney Kıbrıs ile Yeni Geçiş Kapılarına gerek varımdır yani ? Katiyen Güneyle yeni Kapılara imza atmam diyen KKTC ile nasıl Yeni Kapılar açılabilir ki ? Yıllardır Kıbrıs Cumhuriyetinden Egemen Ayrı KKTCumhuriyetini savunan yöneticilerimizden Kim Birleşmeye yönelik Güven artırıcı önerilere destek verebilsin ki ! Bir birimizi kandırmayalım KKTC Adada ne AB’yi ve ne de BM’yi istemiyor ! KKTCnin tanınmasını yasaklayanları KKTCyi tanıtmak isteyenlerimiz neden istesin ki ? Mevcut KKTC iktidarı KKTCyi yok sayan ve yasaklayan AB’yi ve BM’yi Adadan Kovmak istiyor da Yasaklanmış KKTCnin bunu yapabilecek Gücü var mı acaba ?