Kalıcı ve güvenli çözüm, iki egemen devletli seçenektir

Rum-Yunan ikilisi; gerçekleri ortaya koyan Akridas, İfestos planları ve BM’nin Ortega raporu gibi yazılı belgelere rağmen, 1955-58 ve 1963-74 dönemlerde, bize yaptıklarından dolayı pişman olmadı. Aksine yaptıklarını kahramanlık olarak tanımlayıp, kutlamaktadırlar.
1960 Kıbrıs Cumhuriyeti ortak yönetiminde, anayasada (Check ve balance) dengeler ve kontrol sistemi içinde bize sağlanan güvencelere rağmen, Rumlar Türklerin yararına olan maddelerin uygulanmasını engelledi ve haklarımızı ihlal etti. Bizimle samimi işbirliği yapmadı.
Yarım aşırı aşan müzakerelerde, yönetme yetkisini bizimle paylaşmak niyetinde olmadıkları kanıtlandı.
Halen adanın %66’sını ele geçiren Rumlar, adanın tümünün sahibi oldukları görüşündedir. Bu nedenle, bizim anladığımız manada gerçek iki bölgeli ve iki halkın kendi bölgesinde egemen olacağı çözüm seçeneğine razı değiller.
Rum yetkililer egemen eşitlik yerine, siyasi eşitliği kabul etmektedir. Çünkü siyasi eşitliğin, teorik bir kavram olduğunun, AB üyesi federal bir devlette ise hiçbir caydırıcı önemi olmadığının bilincindedir.
Siyasal eşitlik, bir devletteki tüm bireylerin ırk, cinsiyet, din, zenginlik veya sosyal statü gibi faktörlere bakılmaksızın siyasi sürece eşit katılım hakkına sahip olması ilkesidir. Bu, her vatandaşın eşit oy kullanma, kamu görevi için aday olma ve siyasi kararlar üzerinde eşit etkiye sahip olma hakkını içerir. AB üyesi Yunanistan’da, teorik olarak tüm vatandaşlar, siyasi eşitlik hakkına sahiptir. Ancak Yunanistan hükümeti, Batı Trakya’daki soydaşlarımıza baskı ve ayırımcılık yapmaktadır. Evlerini tamir etmelerine bile izin vermemekte, ulusal kimliklerini tanımamaktadır.
Öte yandan egemen eşitliği kabul etmemektedir. Çünkü egemen eşitlik; bir devletin, diğer devletler karşısında bağımsız ve kendi sınırları içinde meşru egemen olduğunu, hiçbir devletin de bir diğerinden üstün olmadığını niteleyen uluslararası hukuk ilkesidir.[1](( (Vikipedi, özgür ansiklopedi)
Rum ve Yunanlı siyasilerin açıklamaları, niyetlerinin; federasyon gibi bir ara çözümle, TC ordusunu uzaklaştırmak ve ondan sonra da 1963’te yaptıkları gibi bizi ortaklıktan atarak, Girit senaryosu ile adanın tümünü ele geçirmek olduğunu göstermektedir.
Rum kesiminde yönlendirici olduğu bilinen güneydeki başpiskoposluk, ENOSİS dışında bir anlaşmaya karşı olduğunu gizlemek gereği bile duymamaktadır.
Halen dünyada tanık olduğumuz olaylar; AB, BM ve İnsan hakları gibi kuruluşların emperyalist ülkelerin ulusal hedefleri ve çıkarları doğrultusunda hareket ettiği, yazılı garantilerin, uluslararası hukukun ve anlaşmaların ise dikkate alınmadığını göstermektedir.
Ayrıca BMGK, AB ve batılı emperyalistler, her koşulda Yunanistan ve Rum yönetimini desteklemekte, bize yapılan haksızlıkları dikkate almamaktadır.
Karşımızdaki gerçekler, Rumlarla birleşmeyi öngörecek herhangi bir çözümün, güvenli geleceğimiz için olağanüstü riskli olacağını göstermektedir. Bu nedenle, egemen iki devletli çözüm kararından vazgeçmemeliyiz.