Kaçımız artık sosyal medyada yeni bir kitap tanıtımı ile müzik türü veya bir tiyatro yorumu ile bir sanat dalıyla, bir başarı öyküsüyle ya da bir mücadele hikâyesiyle karşılaşıyoruz?
İndirim kampanyaları ile daha çok satın al!
Karşımıza çıkan her şey ama her şey kapitalist içerikli reklamlar, alışveriş çılgınlığı, kampanyalar ya da güzellik sırları… Ya da yapay zekâ ile mucizeler yaratıyormuş gibi görünen, birbirinin tekrarı ‘influencerlar’.
Sen olmaktan vazgeç! Klonlanmış yüzler!
Asla erişemeyeceğimiz o bedenler, yüzler veya hayatlar. Sürekli “yetersizlik duygusu” nu beynimize işleyen yapay içeriklerle günden güne içsel dünyamızı yokeden bir sanal alemde yaşıyoruz.
İnanamıyorum bu kadar sığ bir dünyada yaşıyor oluşumuza. Ve daha da kötüsü, bundan rahatsızlık bile duymuyor oluşumuza.
Ne sabrın bir anlamı kaldı, ne tevazunun, ne de tevekkülün. Hangi ara-Hayat; hızlı tüketilen anlık geçişler, reklamlar ve yapay zekanın yapay dünyasında yaşayan yapay insancıklardan ibaret oldu?
Nasıl da görmüş George Orwell bugünü ve yazmış 1984’ü… Sistemin parçası olmayanın yavaş yavaş yok oluşunu.
Hayatımızın sıkıştığı bir kutu ve o kutudan beynimize verilen ‘yeni kampanyalar’, daha güzel ol, daha yapay ol, gerçeklikten uzaklaş, doğaldan olandan uzaklaş reklamları…
Peki ruhumuzu nasıl besleyeceğiz? Hangisi aslında ruhumuzu doyuruyor? Bu yılın yeni trend sarı elbisesi mi yoksa mucizeler yaratan yeni losyonu mu? Yoksa asla ulaşamayacağın gerçek dışı o vücut hayali ile beynine yerleşen yetersizlik mutsuzluk bilinçaltı vurgusu mu?
Doğa ve sanat bile artık kutunun içine girmiş. Kim kurtaracak dünyayı? Mücadele var mı? Yoksa onlar 68 kuşağında mı kaldı? Sistemin parçası olmayanın sonu belirsiz… Yukardakiler aşağıdakiler var. Ya araya sıkışan ruhlar?
Farkında mıyız? Unuttuğumuz bir yaşam var kutunun dışında…
Yoksa geçip gidiyor mu zaman anlamını yitirmiş dakikaların hızla atan ritminde?
Tavsiye kitap:
Çocuk: Dünyanın En Küçük Hediyesi / Peter H. Reynolds
Genç: 1984 / George Orwell
Yetişkin: Allah’ıma Sefere Çıktım / Cemal Nur Sargut
