Gerçekten federasyon istiyorlar mı?

   Rum siyasetinin, Kıbrıs sorununun çözümüyle ilgili taktiklerini belirleyen kendi liderleri değildir…

   Ulusal Konsey’in yanı sıra Atina’daki dış politika merkezi, liderin atacağı adımların belirleyicisidir…

   Özellikle Avrupa Birliği üyeliği sonrasında izlenen siyasetin tüm liderler döneminde aynı çizgide olduğunu görürsünüz…

   Bir yandan müzakere ister gibi görünme ve çözümü destekleme politikası…

   Diğer yanda, uzun vadeli mücadeleyi kararlılıkla sürdürme stratejisi…

  Yani güçlü ülkelerin yanı sıra komşu ülkelerle ilişkileri geliştirme, işbirliğini artırma, Türkiye aleyhtarı propagandayı güçlendirme ve silahlanma…

  İşte bu anlayış yüzünden, kuzeyde siyasi liderliğe kim gelirse gelsin müzakerelerde başarı sağlanamıyor…

   Annan Planı iki bölgeli, iki toplumlu federasyonu öngörüyordu…

   Bunu yüzde 75’le reddettiler…

   Aradan 22 yıl geçtikten sonra şimdiki Rum lideri federal çözümü savunur hale geldi…

   Öyleyse bu kez çözüm olabilir mi?..

   Olamaz çünkü; çok sayıda parti buna karşı çıkıyor…

   Bundan 10 yıl önce “onlar 100 tane akılsız” dedikleri ELAM’ın şimdi parlamentoda 8 milletvekili vardır…

   Bunun anlamı 70 bin dolayında seçmen desteğidir…

   ELAM’a ilaveten DİKO, EDEK, Yeşiller, hatta en büyük parti olan DİSİ seçmenlerinin bir bölümü de federasyona karşıdır…

  Olası bir referandumda federal çözümün az bir farkla kabul edildiğini düşünün…

   O zaman bu çözüm uzun vadeli ve sağlıklı olabilir mi?..

   KKTC’nin ilanını protesto amacıyla düzenlenen eylemlerde taşınan pankartlara bakalım…

   “Kıbrıs Yunandır” diyorlar…

   Bunu görmezden gelemeyiz…

   KKTC’nin kuruluşunu protesto etmek başka bir şeydir, Kıbrıs’ın Yunan olduğunu haykırmak başka bir şeydir…

   1950’li yıllardan itibaren Enosis ateşini körükleyen bir kilise vardır…

   Başpapazlar değişiyor ama Kıbrıs davasına bakış açısı değişmiyor…

   Çok üzücü bir durum…

   Yaşanan bunca felakete rağmen “Kıbrıs hepimizin” denilmiyor…

   Kıbrıslı Türklerle paylaşım öne çıkarılmıyor…

   Geçmişteki hatalardan dolayı pişmanlık belirtilmiyor…

   Tam tersi büyük hataların baş sorumluları yeniden canlandırılıyor…

   Kıbrıs’ı kana bulayan Grivas’a müze yapılıyor…

   İşin üzücü yanı Avrupa Birliği de bunları görmezden geliyor…

  Kıbrıslı Türklerin büyük bir çoğunluğu, Kıbrıslı Rumlarla uzlaşıdan ve barış içinde yaşamaktan yana olduğu halde, karşı taraftan beklenen ilgiyi görmüyor…

   Sorunun temelinde Kıbrıslı Rumların dini liderliği ve eğitim sisteminin etkileri vardır…

   Bu gerçeği görmezden gelemeyiz…

YORUM EKLE

banner582

banner608

banner628

banner473