Artık seçim sathı mahalline girildi. Bu nedenle, ‘en iyisi benim’ yarışı yeniden başlıyor. Bu nedenle gündem belirlemede kimin ne kadar mahir olduğu yorumları, abartılı olarak yapılmaya başlandı. Sanki maharet, gündem belirlemektedir. Halbuki maharet, gündemde olanı çözmek veya onun çözüm sürecini beslemektir. Şimdi hatıralardan daha tam anlamı ile silinmeyen bir hususa değinmek gerekir. 
Bu ise, KKTC Meclisi’nin içinde ve dışında sendikalar, muhalefet ve polis arasında yaşanan arbededir. Peki bunun nedeni ne idi? Başbakan Sayın Ünal Üstel başkanlığındaki hükümet, Maliyenin zorda olduğunu ileri sürerek, Hayat Pahalılığı (HP) Ödeneğinin yeniden düzenlenmesi meselesini gündeme getirdi. Sendikalar, muhalefet ona konuyu, toplumsal ortak payda temelinde ele almaya hazır olduğunu ifade etti. Ama o buna hayır deyip, sorun için tek başına belirlediği gündemi, kendi kafasına göre sonuçlandırma yoluna girdi. Hemen Yasa Gücünde Kararname (YGK) yayınlayarak dayatma ile meseleyi çözeceklerini sandılar. 
Üstelikte Nisan ayına kadar ya kendi dediği olur, ya da devlet ödeme yapamaz hale düşer de demelerine rağmen. Önerileri, Ocak ayına kadar olan HP oranının maaşlara konsolide edilerek, bunun Nisan ayı içinde ödenmesi. Geri kalanın ise Aralık ayı sonunda ödenmesi idi. Üstelik bu kararnameyi, tüm sendikalara sizinle birlikte görüşüp sorunu çözeceğiz dedikten sonra çıkarttılar. Ama tüm insanlar bunun, HP Ödeneğinin ödenememesi meselesi değil; Ali Cengiz oyunu ile maaşları düşürmek demek olduğunu da hemen kavradı. O zaman da insanlarda öfke doruğa çıktı. Sonuç ne oldu? Kavga döğüş ve Polis ile çalışanların, yüz yüze çatışma ortamına itilmesi. Tüm dünya da bunu izledi. Sonuçta hiçbir düzenleme olmadı. Maliye de seçim mahanasına dur otur borçlanıp maaş ödemesi yapar hale girdi.  Başka ne oldu? Çok büyük bir şans kaybedildi. Çünkü sendikalar ve muhalefet hükümete, soruna görüşerek çare üretelim teklifi yapmıştı. Ama onlar dayatmacı yola girdi. Böylece toplumsal mutabakatla soruna çare aramak niyeti yaşayamadan öldü. Peki bu gündemin galibi kim? Enflasyon!
Bugün resmi verilere göre; genel enflasyon %38. Bu genele karşın sağlıkta bir yıllık enflasyon %65. Eğitim sektöründe yılık %44. Gıdada %43 ve giyim ile ayakkabıda %38’dir. Yani bunun galibi ne hükümet, ne sendikalar ve ne de toplumsal muhalefet oldu. Gerine gerine enflasyon bunun galibi oldu. Bunu tipik örnek olduğu için ele aldım. Yaşamın diğer alanlarında da gündemi belirleyen hep, çözülmesi gereken sorunlar oluyor. Yani halkın iradesi değil. Kaos, enflasyon, hukuk dışılık ve Kıbrıs sorunun çözümsüzlüğünün yol açtığı sorunlar belirleyici oluyor. İnşaat ve emlak sektörlerinde oluşan durgunluk veya Fas’ın KKTC’den alınan diplomaları tanımaması gibi. Üstelik uluslararası demokratik, siyasi ve hukuki zeminin dışında kalmanın neden olduğu pek çok sorun gibi. Toplum olarak, başta enflasyon ve diğer ekonomik sorunlar olmak üzere; demokratik, sosyal sorunları ve Kıbrıs sorununu kendi irademizle gündem yapıp, çözümleri için de efor harcayıp, toplumsal ortak enerji ile gündemi ve sorunların da çözüm dinamiğini geliştirdiğimiz gün, özneyiz diyebileceğiz.