Ortodoks kilisesinin Megalo İdea ve ENOSİS ülküsünden vazgeçmediği bilinmektedir. Geçmişten günümüze, kilise, Rum siyasileri ve halkını yönlendirmektedir;
Bu nedenle, federasyon gibi olası bir anlaşmadan sonra, Rum’un ENOSİS’ten vazgeçeceğini kabul etmek, saflıktan öte, bilerek Türk halkının ateşe atılmasıdır;
Rum’un imzalayıp kabul ettiği anlaşmalara bağlı kalmadığı, ortaklık yönetimi Kıbrıs Cumhuriyeti döneminde kanıtlanmıştır;
AB ve BM in daimi üyelerinin, her koşulda Rum’un ve Yunanistan’ın safında yer aldığı inkar edilemeyen bir gerçektir;
Rum’un 1960 ortaklığını bozduğu gibi, olası ortaklığı yine bozması durumunda AB, bizi korumayacak. Çünkü AB, üye devletlerin içişlerine karışmaz. Ayrıca, bir üyenin cezalandırılabilmesi için, oy birliği ile karar alınması gerekir. Yunanistan, kararı veto edecek;
Anavatanımızın müdahale hakkı olsa bile, AB’yi karşısına alarak bizi askeri müdahale ile koruyamayacak;
Sonuçta devlet sahibi olmaktan vazgeçmemizin sonucu, katledilmediğimiz takdirde, halen Leymosun ve Batı Trakya’da yaşayan soydaşlarımızın kaderini paylaşacağız;
Mevcut şartlarda, siyasi eşitlik Türk halkı için kabul edilebilecek sağlam bir güvence değildir. Çünkü, siyasi eşitlik yoruma açıktır; uygulanış biçimine göre daraltılabilir, esnetilebilir ve zamanla etkisizleştirilebilir. Karar mekanizmalarında bir Türk bakanın olumlu oyuna bağlanan sistem bile kağıt üzerinde siyasi eşitlik gibi sunulabilir. Buna inananlar da olabilir. Ancak bu, kurucu iradeyi bireysel bir imzaya indirgemektir.
Öte yandan, egemen eşitlik ise, iki tarafın birbirini ayrı ve eşit siyasal varlıklar olarak tanıması ve kabul etmesidir;
Bu ilke uluslararası sistemin temel taşlarından biridir ve açık biçimde Birleşmiş Milletler Şartı’nda yer alır; bunun herkesin isteğine göre yorumlanması, yeniden tanımlanması ve buna başka anlam yüklenmesi mümkün değildir;
Egemenlik iyi niyete bağlı bir düzenleme değil, baştan teslim edilmiş bir statüdür.
Statü varsa pazarlık eşit zeminde yapılır; statü muğlaksa pazarlıkta, yorum üstünlüğü karşı tarafa geçer. Güvenli geleceğimiz için önce iki taraf birbirinin varlığını ve egemenliğini kabul etmeli ve ondan sonra bir anlaşma yapılmalı;
Halen Kıbrıs’ta yapılmak istenen anlaşma, geçmişte Girit’te yapılan anlaşmaya benzer. Aynı felaketle karşılaşmamak için tezgahlanan oyun bozulmalıdır. Girit’te de sözde barış, gerçekte Türklerin savunmasız kalacağı bir ortam hazırlanmıştı. Kısa süre sonra Girit Türklerine karşı etnik temizlik başladı. Türk ordusu uzaklaştırıldığı için katliamlar durdurulamadı. Sonuçta, ada Yunanistan’ın egemenliğine geçti ve Girit’te Türk varlığı sona erdi.


