Erhürman, Çavuşoğlu ve “Cahiliye”

 Cumhurbaşkanı Sayın Erhürman, DAÜ’ye Rektör atanması konusunda hükümetin yasa ve mevzuata uygun olmayan kararını, yasal yetkisini kullanarak frenledi. Bunun üzerine kıyametler koptu. Halbuki CB seçimlerinde Sayın Erhürman’ın programında, “Devlet Yönetiminde Ciddiyet” ifadesi önde idi. Gerçekten, 1976 sonrası, odağında Anayasanın yer aldığı, hukuk düzeni ve buna dayalı 49 yıllık Parlamenter düzen tecrübesine karşın; maalesef siyasal alanda, 1974 öncesinin BEY yönetimi siyasi uygulamalar öne çıktı. Yani “Cahiliye Dönemine” dönük eğilimler gelişti. DAÜ Yasasına göre; hükümet Rektörü önerir, ancak atamayı Cumhurbaşkanı yapar. Bu hükümet, Cumhurbaşkanına öneri yapması gerekirken, aldığı kararı Resmi Gazete’de ilan ederek, atama yaptı. Peki seçim programında ciddiyeti de ortaya koyan Sayın Erhürman ne yapacaktı? Bunu es mi geçecekti? Bunlar yaşandıktan sonra, konuya dönük Meclis kürsüsünde konuşan Eğitim Bakanı Sayın Nazım Çavuşoğlu, Cumhurbaşkanı Sayın Erhürman’ın seçilmesini, UBP’lilerin sağladığını söyleyerek, bu hukuk dışılığa dönük tavır almamasını istedi. Evet, CB Sayın Erhürman’a oy atanlar arasında geçen seçimde hükümet ortaklarına oy atan seçmenler de var. Bu nedenle %62 oy aldı. Bu ülkenin iyi, sağlıklı bir kamu yönetimine ve devlet işlerinde de Anayasal, hukuki ciddiyet içinde olmasını arzulayan; UBP, CTP, TDP, DP, YDP, HP, BY gibi çok farklı partilere oy atan seçmenlerin varlığı, gerçekte toplumun gücüdür. Aynı olgu, Sayın Tatar’ın CB seçildikten sonra, onun Meclis’teki yerini doldurmak için yapılan ve Sayın Sami Özuslu’nun milletvekili seçildiği Ara Seçimde de yaşandı. UBP, DP, YDP’ye bir önceki seçimde oy atan seçmenlerin ortalama % 50’ye yakını, sandığa gitmedi, ya da gidip Sayın Özuslu’ya oy attı. Neden? Çünkü UBP Başkanı Sayın Sucuoğlu’na hükümeti kurdurmamak yaşandı. Demokratik tepki, kendisini Ara Seçimde böyle gösterdi. Bunu doğru okumadıkları için, şimdi de Sayın Erhürman’a da yaptığımız usulsüzlüklere gözünü yum pervasızlığı içine giriyorlar. Düşünün bu UBP Ağırlıklı Hükümet, 5 yılda 200’e yakın Yasa Gücünde Kararname yayınlayarak, tıpkı 1974 öncesi BEY Yönetimi’nin, Meclisi ve halkı atlayarak, “bir usta, bir memleket” gibi ülkeyi yönettiği gibi davrandı. 1974 öncesinin O Bey Faşizmi dönemi günlerde, toplumun demokratik talebi, “Bütçe Meclise” idi. 49 yıldan sonra, demokratik kamuoyu ve güçler şimdi de, Yasalar Meclise diyerek, Yasa Gücünde Kararname Darbeci anlayışı ile ülkenin yönetilmesine itiraz ediyorlar. Yani yasa yapımında bilgi alma, görüş sunma, yani katılım hakkı yanı sıra, halkın iradesinin Meclis indindeki demokratik belirleyicilik hakkını dile getiriyorlar. Bundan ötürü 49 yıl sonra, 1974 öncesinin BEY Yönetimi anlayışı gibi davranıldığı için “Cahiliye Dönemi” yaşıyoruz. Bunu okuyamayan Sayın Çavuşoğlu ve erken seçimden kaçan Başbakan ve Hükümet Ortaklarının, “kendim ettim, kendim buldum” şarkısını daha çok dinleyecekleri kesindir.