Suna ERDEN
Lefkoşa’da 10 yaşındaki bir kız çocuğuna yönelik cinsel taciz suçlamasıyla tutuklanan ve 9 gün polis nezaretinde kaldıktan sonra teminatla serbest bırakılan 53 yaşındaki Ünal Varım’la ilgili ortaya çıkan bilgiler dikkat çekti. Barış Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından yüzde 80 zihinsel engelli olduğuna dair rapor verildiği belirtilen Varım’ın, yaklaşık 30 yıldır kendisine sahip çıkan koruyucu ailesi, yaşadıklarını anlattı. Mezarlıklarda yatan, çöplerden yemek yiyen ve kimsesiz halde bulunan Varım’a bir aile yuva oldu. Ona yemek yemeyi, elini yıkamayı, tuvalete gitmeyi öğrettiler. Bugün ise aynı aile, yıllardır bakımını üstlendikleri Varım’ın durumunun ve sağlık raporlarının dikkate alınmasını istiyor.
Diyalog’a ulaşan belgeleri paylaşan koruyucu aile, Varım’ın geçmişini ve yıllardır sürdürdükleri yaşam mücadelesini anlattı.
“Mezarlıklarda yatıyordu”
Aslen Karadenizli olan Ünal Varım’ı 30 yıl önce Trabzon’da bulduklarını anlatan ailenin ferdi Necla Büyükyılmaz, o günleri unutamadıklarını söyledi.
Büyükyılmaz, Varım’ın bulunduğunda yaklaşık 30 yaşlarında olduğunu belirterek, “Abim onu bulduğunda mezarlıklarda yatıyordu. Kıyafetleri parçalanmıştı, çöplerden yemek yiyordu. Ona sahip çıktık. Elini yıkamayı, oturmayı, tuvalete gitmeyi öğrettik. Bugün bile ‘Elini yıka, sofraya otur’ gibi komutlarla hareket ediyor” dedi.
Varım’ın konuşamadığını ve kendisini ifade etmekte ciddi güçlük çektiğini belirten Büyükyılmaz, onun günlük yaşamını sürdürebilmesi için sürekli desteğe ihtiyaç duyduğunu ifade etti.
“Ünal birini taciz edemez, kendisini bile çocuk olarak görüyor”
Varım’ın hakkındaki suçlamalar nedeniyle büyük üzüntü yaşadıklarını dile getiren Büyükyılmaz, onun durumunun göz önünde bulundurulması gerektiğini savundu.
“Ünal birini taciz edemez. Zaten kendisini de çocuk olarak görüyor. Cümle dahi kuramıyor. Biz onu yıllardır tanıyoruz, bakımını üstleniyoruz. Ailemizin bir ferdi oldu. Maddi ve manevi bütün sorumluluğunu aldık. Ona sahip çıktık” ifadelerini kullandı.
“Annemin vasiyeti”
Varım’ın aileleri için yalnızca bakımını üstlendikleri biri değil, evlatları gibi olduğunu anlatan Büyükyılmaz, annesinin kendilerine bıraktığı vasiyeti de paylaştı.
“Dünyada kimsesi yok, bir parça ekmek vereni yok. Biz insani ve vicdani olarak ona bakıyoruz. Banyosunu bile eşim yaptırıyor. Annemin vasiyeti, ‘Ünal aç kalmayacak, Ünal kimsesiz kalmayacak’ şeklindeydi. İki buçuk yıl önce KKTC’ye geldiğimizde onu da beraberimizde getirdik. Şimdi 53 yaşında ama bizim çocuğumuz gibi” dedi.
Türkiye’de de raporu var, KKTC’de yüzde 80 engelli
Varım’ın zihinsel durumuna ilişkin Türkiye’de de raporu bulunduğunu belirten Büyükyılmaz, KKTC’de Barış Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından da yüzde 80 zihinsel engelli olduğuna dair rapor düzenlendiğini söyledi.
Soruşturma kapsamında aynı hastanede yapılan değerlendirmede ceza-i ehliyetinin tam olduğuna dair rapor alındığının kendilerine aktarıldığını belirten aile, iki rapor arasındaki durumun soru işaretlerine neden olduğunu ifade etti.
Büyükyılmaz, “Ünal’la bir davayı nasıl yürüteceksiniz? Cümle kuramıyor, kendisini ifade edemiyor. Nasıl olacak?” diyerek endişelerini dile getirdi.
“Biz sahip çıktık ama bu yalnızca bizim sorumluluğumuz değil”
Varım’ın geçmişine ilişkin aile büyüklerinden duyduklarını da paylaşan Büyükyılmaz, öz ailesi hakkında fazla bilgi sahibi olmadıklarını, ancak geçmişte ağır şiddet ve darba maruz kaldığı için akıl sağlığını kaybettiğinin anlatıldığını söyledi.
Yıllardır Varım’ın ilaç, bakım ve diğer tüm ihtiyaçlarını karşıladıklarını belirten Büyükyılmaz, devletin de sorumluluk üstlenmesi gerektiğini vurguladı.
“Ünal’ı biz sahiplendik ama bu yalnızca bizim sorumluluğumuz değil. Devletten bir yük aldık. İlacını, bakımını, her şeyini üstlendik. Ancak devletin de, toplumun da, hatta bütün insanlığın da sorumluluğu vardır. Onun bakıma ve korunmaya ihtiyacı var. Bakanı, sahip çıkanı yoktu. Biz sahip çıktık” dedi.
